جوابیه کمیتۀ قزوین به یک مطلب و پاسخ سروش

تب‌های اولیه

نفی حکمت مکن از بهرِ دل عامی چند

جوابیه کمیتۀ قزوین به یک مطلب و پاسخ سروش

در پی درج مطلبی با عنوان «قزوین هم بی سایت شد؛ کشت و زرع در لندِ سایت امامزاده اسماعیل» در کانال سروش پرواز، کمیته ورزش های هوایی قزوین جوابیه زیر را ارسال کرد که عیناً منتشر می شود، در پایان این جوابیه، توضیحات سروش را خواهید خواند.

در پی درج مطلبی با عنوان «قزوین هم بی سایت شد؛ کشت و زرع در لندِ سایت امامزاده اسماعیل» در کانال سروش پرواز، کمیته ورزش های هوایی قزوین جوابیه زیر را ارسال کرد که عیناً منتشر می شود، در پایان این جوابیه، توضیحات سروش را خواهید خواند:

«پاسخ روابط عمومی کمیته ورزش های هوایی استان قزوین به خبر منتشر شده درخصوص منطقه پروازی امامزاده اسماعیل (ع) بخش الموت غربی قزوین توسط رسانه سروش پرواز و پرواز آزاد:

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و احترام؛

ضمن آرزوی توفیقات الهی و عرض تشکر و قدردانی از زحمات تنها رسانه های ورزش های هوایی ایران (پرواز آزاد و سروش پرواز) با هدف توسعه ورزش های هوایی ایران و با رویکرد تخصصی به مقوله ورزش های هوایی، با عنایت به خبر منتشر شده در کانال این دو رسانه وزین در مورخه ۷/۸/۹۶ با عنوان «قزوین هم بی سایت شد/ کشت و زرع در لندِ سایت امامزاده اسماعیل» با علم به صحت و سقم ماجرا و عطف به قانون رسانه مبنی بر روشنگری و دفاع از خود، بر خود لازم دانستیم نسبت به ارائه گزارشی مختصر درخصوص اوضاع و احوال سایت های پروازی استان قزوین اقدام نمائیم.

(عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو)

ابتدا برای آشنایی مخاطبان با وقایع ورزش های هوایی استان قزوین در ۱۱ سال گذشته خوب است تاریخچه ورزش های هوایی این استان را بدانیم.

کمیته ورزش های هوایی استان قزوین فعالیت خود را از سال ۱۳۷۶ بعنوان یکی از کارگروه های هیأت کوهنوردی و صعود های ورزشی و انجمن ورزش های هوایی شروع کرد. لذا با وقفه ای ۸ ساله در سال ۱۳۸۴ سید صفا الدین هاشمیان که به نوعی بنیانگذار ورزش های هوایی نوین در استان قزوین می باشد و از او بنام پدر پاراگلایدر قزوین نیز یاد می کنند با گذراندن دوره های آموزشی پاراگلایدر و دریافت گواهینامه از انجمن ورزش های هوایی کشور ضمن قبول مسئولیت این کمیته هدایت آن را تحت مجموعه هیأت کوهنوردی و صعود های ورزشی استان قزوین به صورت انفرادی و به عنوان تنها خلبان استان قزوین ادامه داد.

در سال ۱۳۸۹ با انتقال انجمن ورزشهای هوایی کشور از فدراسیون کوهنوردی و صعود های ورزشی کشور به فدراسیون انجمن های ورزشی ، کمیته ورزش های هوایی استان قزوین مانند سایر استان ها به هیأت انجمن های ورزشی استان قزوین منتقل شد و زیر نظر انجمن ورزش های هوایی کشور فعالیت می نماید.

سایت های پروازی استان قزوین:

استان قزوین به دلیل ویژگی های خاص جغرافیایی و عوارض کوهستانی موجود در حاشیه دشت قزوین معمولا دارای شرایط منحصر به فرد آب و هوایی است که تحت تأثیر منطقه منجیل و منطقه کهک تاکستان معمولا دارای آب و هوایی محلی خاص می باشد.

استان قزوین در حال حاضر دارای ۲ سایت پروازی بنام های آموزشی (آبیک قزوین) در شهرستان آبیک و (هریف) در منطقه الموت شرقی قزوین می باشد.

همچنین این استان دارای ۲ منطقه پروازی درحال شناسایی و در مرحله ثبت بنام های (علی یونس ) واقع در منطقه الموت شرقی و (کاماسار) در منطقه الموت غربی می باشد.

یک منطقه پروازی دیگر بنام امامزاده اسماعیل (ع) واقع در منطقه الموت غربی نیز بدلیل وقوع حوادث پروازی متعدد و غیر استاندارد بودن تا زمان تسطیح و بهسازی و انجام مراحل ثبت، ممنوع پرواز اعلام شده و در دست اقدام است.

اولین سایت پروازی شناسایی شده در استان بنام آسمان آبی قزوین در سال ۱۳۷۶ توسط مربیان انجمن ورزش های هوایی کشور با حضور مسئولین انجمن مورد بهره برداری قزوین گرفت و در سال ۱۳۸۹ رسما توسط سید صفا الدین هاشمیان، مسئول کمیته ورزش های هوایی استان قزوین طی مراسمی با حضور مسئولین کشوری و لشگری، انجمن ورزش های هوایی، خلبانان استان تهران، فدارسیون انجمن های ورزشی، اعضای شورای اسلامی شهر و ... به عنوان تنها سایت پروازی بلند افتتاح گردید.

با توجه به اینکه در تمامی نقاط ایران معمولا زمین های محل لند سایت های پروازی متعلق به کشاورزان و بومیان محلی منطقه می باشد و بعضا دارای سند مالکیت، حق چرا، حق کشت، حق آب شیب و ... می باشند، خلیانان و مسئولین پروازی به عنوان میهمان و در صورت رضایت کامل آن عزیزان می توانند در این مناطق فرود بیایند و هیچ حقی در تصاحب زمین، تسطیح، آسیب به پوشش گیاهی و ... نخواهند داشت.

لذا در سال ۱۳۹۴ در این سایت پروازی بدلیل تبدیل زمین لند به باغستان و ویلا توسط مالک آن که دارای سند مالکیت بود، برخی از خلبانان استان بدون توجه به موارد بوم شناسی و مردم شناسی محلی و احترام به قوانین، در اقدامی ناعادلانه اقدام به از ریشه کندن درختان مالک باغ با عنوان اینکه اینجا محل فرود ما می باشد نمودند. که ضمن اعتراض مالک، مراتب طی شکایتی در اداره حراست اداره کل ورزش و جوانان استان توسط مالک زمین مبنی بر تعرض به ملک طرح و پس از چند روز با میانجی گری مسئولین ختم به خیر شد.

سایت پروازی شهرستان آبیک قزوین بعنوان سایت پایلوت آموزش استان مورد بهره برداری قرار می گیرد، حتی خلبانان و مربیان استان های البرز و تهران و سایر استان های معین قزوین نیز از این سایت استفاده می نمایند.

و اما خبر «قزوین هم بی سایت شد/ کشت و زرع در لندِ سایت امامزاده اسماعیل»

در سال ۱۳۹۳ این منطقه پروازی توسط یکی از خلبانان استان شناسایی و مورد پرواز قرار گرفت و زمینه پیگیری به منظور ثبت و تسطیح آن توسط کمیته ورزش های هوایی استان قزوین کلید خورد تا اینکه حوادثی در این محل رقم خورد که منجر به آسیب کمر گردید و در اقدامی غیر حرفه ای توسط خلبانان استان و به دور از چشم مسئولین با جمع کردن پول اقدام به تسطیح غیر علمی نقطه تیک آف این کوه نمودند که با توجه به عدم دریافت مجوز از اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان قزوین و تخریب پوشش گیاهی مورد اعتراض یگان حفاظت این اداره کل قرار گرفت و پی از این اقدام این سایت درست نشد و قابلیت پرواز را به دلیل شیب زیاد و غیر استاندارد و عدم وجود رانینگ وی مناسب نداشت.

پس از این اقدام حوادث دیگری را در این محل نظیر سقوط و آسیب کمر، پارگی صورت پسنجر در پرواز تندم، شکستگی استخوان ران پا و ...

کمیته ورزش های هوایی استان قزوین در اقدامی مسئولانه به عنوان اولین کمیته در ایران اقدام به دریافت سند مالکیت نقطه تیک آف از اداره کل منابع طبیعی و آبخیز داری استان قزوین و اداره کل امور اقتصادی و دارایی استان قزوین بنام اداره کل ورزش و جوانان استان قزوین نموده است و تنها استانی در ایران می باشد که برای نقطه تیک آف سند مالکیت قانونی و شش دانگ دریافت نموده است و در حال حاضر مراحل پایانی واگذاری آن در اداره کل امور اقتصادی و دارایی استان قزوین در جریان است و خلبانان می توانند صحت سقم ماجرا را از جناب آقای دکتر ارجمندی در اداره کل امور اقتصادی و دارایی جویا شوند.

همچنین بودجه ۲۰ میلیون تومانی از سوی استانداری قزوین برای تسطیح و بهسازی این سایت مصوب شده است.

و اما ماجرای لندینگ این محل پروازی...

نقطه تصویربرداری شده در محل لند متعلق به روستائیان روستاهای تاج دره، بهرام آباد و سالارکیا می باشد و این منطقه مستعد کشت شالیزار است و آنان دارای مالکیت زمین آنجا هستند و هیچ شخصی اجازه تعرض به مالکین زمین را مبنی بر عدم کشت و شخم زدن آن محل ندارد، چرا که آنان مالک زمین هستند و هر اقدامی را می توانند با زمین خود انجام دهند.

لذا راهکاری که برای خلبانان باقی می ماند: ۱- خرید زمین محل لند از روستائیان ۲- انتخاب محلی دیگر برای فرود

کمیته ورزش های هوایی استان قزوین با رایزنی انجام گرفته با بخشدار محترم الموت غربی قزوین و شهردار محترم شهر رازمیان تا زمان تسطیح و بهسازی محل تیک آف مذاکراکره به منظور در اختیار گرفتن زمینی برای فرود در محلی دیگر نموده که با موافقت مسئولین محلی مواجه شده است و تا بهار سال ۱۳۹۷ نه تنها تیک آف این سایت بهسازی می شود، بله محل جدید لندینگ آن مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت.

در پایان از کلیه خلبانان تقاضا داریم که تا زمان بهسازی این محل پروازی در آنجا اقدام به پرواز ننمایند.

انتقاد خوب است ولی انتقادی خوب است که در کنارش راهکاری ارائه شود، انتقاد بدون راهکار نه تنها سودمند نیست بلکه غرض ورزی است و آسیب رسان است.

بیاییم در کنار انتقاد راهکار هم ارائه کنیم و اگر راهکارمان اجرایی نشد بعد حق اعتراض داریم.

در حال حاضر محل پروازی پیشنهادی برای خلبانان استان قزوین منطقه کاماسار اعلام می گردد که امیدواریم به زودی تبدیل به سایت شود.

 

با تشکر از رسانه سروش پرواز و پرواز آزاد

روابط عمومی کمیته ورزش های هوایی استان قزوین

 

پاسخ سروش به جوابیه کمیته قزوین:

 

نفس پاسخگویی رییس یک کمیته آنهم با این حجم جوابیه و با چنین سرعت عملی قابل تقدیر است. این کار شایسته را نشانه اهمیت دادن به رسانه می پنداریم و از این کمیته سپاسگزاریم. هرچند به بخش هایی از این جوابیه اعتراض و در مورد برخی عبارات (از جمله ادعای بنیانگذاری ورزش های هوایی نوین یا پدر پاراگلایدراین استان بودن، از سوی رییس فعلی این کمیته) که دقیقاً مشخص نیست چه معنایی دارد؟ و بر اساس چه مستنداتی عنوان شده اند؟ انتقاد داریم. منتها از آن ها در می گذریم و با شرح مختصری از سایت هایی که در این جوابیه به عنوان سایت های قزوین نام برده شده است، به اصلِ ماجرا می پردازیم. زیرا مسوولی که چنین رزومه ای برای خود قایل است قاعدتاً باید به لحاظ فنی درباره سایت هایی که نام می برد دلیل اقامه کند و نظر بدهد، که آیا اصولاً می توان آنها را با شرایطی که دارا هستند سایت پروازی محسوب کرد یا خیر؟ نه اینکه صرفاً به لوکیشن ها اکتفا کنیم. سایت آبیک یک تپۀ کوتاه آموزشی برای خلبانان مبتدی است و در حد و قوارۀ یک سایت پروازی نیست. این را تمام مربیانی که خلبانان مبتدی را برای مراحلِ پیش از سولو شدن هنرجویان به آنجا می برند مطلعند. در حالی که کمیته قزوین از این تپه طوری به عنوان سایت پروازی یاد کرده است که گویی پروازهای بلند در آنجا صورت می گیرد. در خصوص سایت هریف نیز بنا بر ادعای خلبانان قزوینی در طول ۵ -۶ سال گذشته به تعداد انگشتان یک دست هم پروازی در این سایت صورت نگرفته است چون آنجا هم مشکلات خاص خود را دارد. درباره ادعای شناسایی سایت علی یونس نیز گفتنی است این سایت مشابه سایت تلسیژ هست، یعنی فقط در باد پشت (باید شمال) پرواز می دهد و چون مشرف به دشت قزوین می باشد، باد آنجا پشت نمی شود مگر در صبح های خیلی زود یا هوای ابری. بگذریم از این که شرایط این سایت برای پرواز توسط مربیان یا خلبانان ماهر و شناخته شده که تمام جوانب و شرایط یک منطقه را برای اینکه جایی را سایت پروازی اعلام کنند در نظر می گیرند، احصاء نشده، بلکه بنا بر اظهار خلبانان قزوینی سایت علی یونس توسط دو خلبانی کشف شده که جایگاه و روزمۀ آنها مشخص است و به میمنت این کشف نام فرزندان خود یعنی «علی و یونس» را رویِ این سایت نامگذاری کرده اند! (فیلم پرواز در این سایت موجود است) اگر قرار بود هر سایتی که اینچنین کشف می شود مورد توجه قرار گیرد اکنون تعداد سایت های شناخته شده کشور نباید کمتر از ۷۰ سایت می بود. در خصوص سایت کاماسر که آخرین توصیۀ کمیته استان قزوین برای پرواز خلبانان این استان در آنجاست نیز باید گفت شرایط پروازی این سایت حتی برای خلبانان ادونس نیز مناسب نبوده و نیست، چه رسد به سایر خلبانان. زیرا تیکاف آن در یک شیب منفی قرار دارد و اگر سرعت باد مناسب نباشد بال به پرواز درنخواهد آمد. (فیلم پرواز در کاماسر نیز موجود است) از سویی، مسیر دسترسی به آن نیز یک ساعت ونیم تا قزوین فاصله دارد، جاده دسترسی به تیکاف آن نیز بسیار خراب گزارش شده و هیچ خودرویی هم برای بالابردن خلبانان دراین سایت وجود ندارد و خلبان باید مسیر پر دست انداز ۳۵ کیلومتری تا تیکاف را با خودروی شخصی طی کنند. اما در نهایت باید گفت همه این مسایل که در جوابیه کمیته قزوین آمده است، دلیلی برای توجیه اهمال کاری آن کمیته در سر و سامان دادن به تیکاف سایت امامزاده اسماعیل نیست. اگر سوانح موجب تعطیلی آنجا شده (که آمار سوانح آنجا را می دانیم و اگر لازم شد اعلام خواهیم کرد که مربوط به چه کسانی است و چگونه اتفاق افتاده است) باید گفت سوانح نیز دلیل قانع کننده ای برای ادامه تعطیلی دوسالۀ یک سایت نمی تواند باشد و اکنون که دو سال از این ماجرا گذشته، مشکل دوچندان شده و باید هم برای تیکاف و هم برای لند فکری کرد. شاید اگر تیکاف زودتر درست می شد مشکل لند به وجود نمی آمد. چون مساله کشاورزی در لند یا در اختیار نداشتن تیکاف، در بسیاری از سایتهای کشور عمومیت دارند. اتفاقاً حال که تیکاف سایت امامزاده اسماعیل قزوین (بنا بر ادعای کمیته) تحت مالکیت کمیته قرار گرفته، چرانباید زودتر از اینها اقدام می شد که مشکلات دیگر پیش نیاید؟

با پرس و جویی که صورت گرفت، بسیاری از خلبانان قزوین از روند مدیریت کمیته این استان ناراضی هستند و معتقدند در جلسات بهاره که اعلام می شد تقویم عملکرد کمیته قزوین تدوین و اعلان و اجرایی شود، بسیاری از سخنان و وعده ها به خود جامۀ عمل نپوشید. چنانچه در خصوص تیکاف سایت امامزاده اسماعیل نیز هنوز پس از دو سال هیچ اقدامی صورت نگرفته است، هرچند کمیته مدعی باشد تنها تیکاف ایران است که سند مالکیتش در اختیار است!

در پایان ضمن قدردانی مجدد از کمیته استان قزوین بابت جوابیه ارسالی، به تبعیت از ایشان که به مصرع «عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگو» از حافظ تمسک جسته اند، به مصرع دوم این بیت تمسک می جوییم که فرمود: «نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند».

 

انتهای پیام //
برچسب
به اشتراک بگذارید